Historie migratie


 * In 2015 kwamen één miljoen mensen naar Europa. De paniek sloeg toe. Grenzen werden gesloten. Onder grote druk sloot de EU een akkoord met Turkije om de migratiestroom te stoppen, in ruil voor zes miljard euro. Sindsdien heeft de Europese commissie een enorm pakket voorstellen op tafel gelegd voor een echt Europees asielsysteem: met uniforme asielprocedures, gezamenlijke criteria, gedeelde veiligelandenlijsten om migraten terug te sturen en, als bittere kers op de taart: de verplichte spreiding van vluchtelingen over de EU-landen bij een nieuwe crisis. Twintig jaar asielvrijheid in één keer opgeven, bleek echter te veel gevraagd voor de lidstaten. Politici weten dat migratie hun carrière kan maken of breken, de Italiaanse en Sloveense verkiezingen zijn recente voorbeelden daarvan. Lega-leider Salvini kon weinig anders dan de Aquarius toegang tot de Italiaanse havens ontzeggen, het was zijn belofte aan de kiezer. En Seehofer ruikt de hete adme van AfD, pal voor de verkiezingen in 'zijn' Beieren in oktober.
 * Er is geen onafhankelijke 'asiel-ECB' die over de hoofden van de kibbelende leiders heen orde op zaken kan stellen.
 * Merkel zet begin juni 2018 dwingend het belang van een Europees asielbeleid neer. Als de leiders die doorbraak niet aandurven, is de herinvoering van grenscontroles (het einde van Schengen) volgens haar onvermijdelijk. Volgens Merkel heeft het herinvoeren van grenscontroles zware gevolgen voor de economie. Als Schengen verdwijnt, verdwijnt de EU; het klinkt als haar befaamde noodkreet uit 2010: als de euro valt, valt Europa.