Platformreuzen ten val - Maak data minder waard

< Platformreuzen ten val

OPLOSSING 3: MAAK DATA MINDER WAARD

Naast beter verdeeld eigenaarschap en lokalere online publieke ruimtes is de derde oplossing die Muldoon aandraagt een alternatieve vorm van regulering die de technologie en data van de platforms minder waard maakt.

Hij volgt daarin digitale-rechtenactivist (en sciencefictionschrijver) Cory Doctorow, die stelt dat platforms verplicht zouden kunnen worden om hun data toegankelijk te maken voor derde partijen. Wetgeving zou digitale verbindingspunten voor derde partijen naar opgeslagen data verplicht kunnen maken. Deze openstelling van data zou er dan weer voor kunnen zorgen dat mensen de data op een platform, bijvoorbeeld Instagram, kunnen gebruiken via een andere interface waar geen reclame te zien is. Doctorow haalt succesvolle voorbeelden aan als ‘inktcartridges van derde partijen, alternatieve app stores, of onafhankelijke reparatiewinkels die goedkopere kopieën van officiële onderdelen gebruiken.’

Deze ‘antagonistische interoperabiliteit’, zoals hij het noemt, kan ervoor zorgen dat er nieuwe bedrijven opkomen die gebruik maken van de data die gegenereerd worden door de miljarden gebruikers van grote platforms voor allerlei nieuwe, hopelijk eerlijkere toepassingen.

Altijd op de hoogte blijven van de beste verhalen? Schrijf je in op onze nieuwsbrief. Meld je aan en ontvang de beste verhalen van Vrij Nederland in je mailbox.

Op onze nieuwsbrieven is het WPG Privacy Statement van toepassing. Ja, ik heb kennis genomen van het WPG Privacy Statement en geef uitdrukkelijk toestemming voor het verwerken van mijn e-mail adres om de nieuwsbrief te kunnen ontvangen. DE STATUS QUO VERANDEREN

Muldoon predikt geen revolutie. Hij eist niet de vierendeling of onthoofding van digitale platforms. De manier waarop hij de macht van Big Tech onderuit probeert te halen, is eerder door het zagen aan de stoelpoten tot het systeem zo wankel is dat het niet meer kan staan.

Hij stelt radicaaldemocratische instituties voor die in de scheuren van het kapitalistische systeem groeien, om vanuit daar de dominantie van kapitalistische instituties te ondermijnen. Muldoon past hiermee in een nieuwe stroming tech-critici, die minder utopische toekomstbeelden schetsen, maar meer praktische oplossingen aandragen om de status quo te veranderen.

Muldoon laat zien dat er wél alternatieven zijn voor het kapitalistische platformmodel. Als we die alternatieven gaan inzetten creëert dat netwerkeffecten, waardoor meer mensen ze gaan gebruiken en de scheuren in het systeem steeds groter worden.

Zo publiceerde Ben Tarnoff, journalist en oprichter van Logic Magazine, onlangs het boek Internet for the People. The Fight for Our Digital Future. Hij pleit daarin voor deprivatisering van het internet om de macht van de markt minder dominant te maken, en meer beslissingsbevoegdheid terug te geven aan gebruikers.

Of de podcast Tech Won’t Save Us, van een Canadese schrijver met de toepasselijke naam Paris Marx. Elke week interviewt hij mensen over de vraag waarom ons een loer wordt gedraaid door de techindustrie en hoe we ons daartegen kunnen verzetten.

Muldoon laat zien dat er wél alternatieven zijn voor het kapitalistische platformmodel, en we moeten ons daar als internetgebruikers bewust van zijn. Als we die alternatieven gaan inzetten, en anderen zien dat ze inderdaad beter werken, creëert dat netwerkeffecten – dezelfde netwerkeffecten waardoor platforms zo groot zijn geworden – waardoor meer mensen ze gaan gebruiken en de scheuren in het systeem steeds groter worden.

Net zo lang tot het systeem zo wankel is dat het uit zichzelf omvalt.